Lulek czarny
Hyoscyamus niger L.
Roślina roczna o łodydze wzniesionej, liściach naprzemianległych, pierzasto-wrębnych, lepkich. U ich nasady tworzą się kwiaty brudnożółte z fioletowymi żyłkami. Owocem jest torebka zawierająca mnóstwo brunatnych nasion (w dole na lewo). Cała roślina jest gruczołowato owłosiona i bardzo trująca. Pochodzi prawdopodobnie z rejonów śródziemnomorskich, ale obecnie rośnie w całej Europie i Azji. Spotyka się ją na wysypiskach i innych siedliskach ruderalnych. W starożytności wykorzystywano jej właściwości odurzające i nasenne.
Na użytek przemysłu farmaceutycznego zbiera się liście (Folium Hyoscyami), a nawet ziele i nasiona. Liście zrywa się ręcznie, w okresie kwitnienia, stopniowo, w miarę jak osiągają maksymalną wielkość. Suszy się je rozpostarte cienką warstwą w cieniu lub w suszarni w temperaturze maksimum 40 °C. Mają odurzający zapach i trzeba je przechowywać w zamkniętych pojemnikach. Zawierają trujące alkaloidy: hioscyjaminę, atropinę i skopo-laminę działające (jak w przypadku po-krzyku) na ośrodkowy układ nerwowy (parasympatolyticum).
Ze względu na dużą toksyczność nie są używane w lecznictwie ludowym. Przemysł farmaceutyczny produkuje z nich leki przeciwastmatyczne i rozkurczowe oraz środki łagodzące stany pobudzenia nerwowego służące do uspokojenia drżenia starczego. Wyciąg olejowy z liści (Oleum Hyoscyami), stosowany jest zewnętrznie do wcierania przy bólach gośćcowych (tylko na zlecenie lekarza).
Okres kwitnienia: VI-IX Zbiór: liści VI-VIII; nasion IX
